در ميان قبايل عرب از گذشته تاكنون، رسم چنين بوده و هست كه اگر كسي در قبيله‌اي به ناحق كشته شود و خاندان و قبيله او به هر دليل، نتوانند خون كشته خود را از قاتلان وي بگيرند و يا قاتلان وي را قصاص كنند، بر سر در منزل آن كشته، پرچم سرخي به علامت يادماني از خوني كه از وي به ناحق بر زمين ريخته، نصب مي كنند. اين پرچم وقتي جايش را به پرچم سياه مي‏دهد كه كسي بيايد و انتقام خون ريخته شده را بگيرد.

صدها سال است كه پرچم گنبد طلايي امام حسين عليه السلام سرخ است.(اكثر گنبدهاي ديگر پرچم سياه يا سبز دارند) در طول تاريخ قيام‏هاي بسياري به اسم خونخواهي اباعبدا... انجام شده (از جمله قيام مختار كه به قلع و قمع قاتلان پرداخت) اما همچنان پرچم سرخ حرم حسين عليه السلام برجاست؛ و ما منتظريم تا آن هنگام که منتقم واقعی بیاید، باشد که آن زمان که ندای "هل من ناصر ینصرنی" به گوش می‏رسد، ما هم از لبیک گویان باشیم.

"            و ان یرزقنی طلب ثاری کم مع امامٍ هدی ظاهر ناطق بالحق منکم..."

پی نوشت: تاسوعای امسال مصادف شده با جمعه؛

"            یا رب الحسین، بحق الحسین، اشف صدر الحسین، بظهور الحجه"

_ اگر یادتان بود و باران گرفت.....دعایی به حال بیابان کنید

يا منّان

و من المؤمنين رجال صدقوا علي ما عاهدوا الله عليه فمنهم من قضي نحبه و منهم من ينتظر و ما بدلوا تبديلا

بعضي از آدما خير و بركتن؛ بعضي از آدما نعمتن؛ بعضي از آدما رحمتن؛

بعضي از آدما هستن كه وقتي نگاشون مي‏كني دلت از اين دنيا كنده ميشه؛

بعضي از آدما هستن كه فقط دلت مي خواد بشيني و به حرفاشون گوش بدي؛

بعضي از آدما هستن كه وقتي مي‏رن دلت به حال خودت مي‏سوزه كه چه درّي از دست دادي؛

بعضي از آدما هستن كه وقتي مي‏رن يه حسرت بزرگ و يه دنيا افسوس برات مي‏گذارن...

              آیت الله حاج شیخ احمد مجتهدي تهراني هم رفت و ما تن‏ها مانديم.

پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله:

 
 "آنگاه که عالمی از دنیا رود، شکافی در اسلام پدیدار میشود که هیچ‏چیز آن را به هم نمی‏آورد"

خداوند قرين رحمتش گرداند و بر سفره‏ي اباعبدالله عليه‏السّلام مهمان.

پي نوشت: دو روز پيش سر كارم بودم كه خبر فوتش رو برادرم تلفني بهم داد؛ اشكي بود كه بي‏اختيار از چشمام میومد. ارادت خاصّي به ايشون داشتم، حالا من موندم و یه دنیا افسوس که چه کم بهره گرفتم از این استاد اخلاق، این عالم ربّانی. نمي‏دونم چقدر زمان بايد بگذره تا مشاممون به رايحه‏ي يک حجت خدا معطر شود...

 
خداوند ما رو از خواب غفلت بيدار كنه.

 
یا رافع

 در پیله تا به کی بر خویشتن تنی؟

تا چند منزوی در کنج خلوتی؟

در فکر رستنم،

خلوت نشسته ام زین روی منحنی.

                           جستند از این قفس، گشتند دیدنی.

                           یا پر در آورم بهر پریدنی.

                          کوشش نمی‏کنی، پَرّی نمی‏زنی......؟؟!!

این شعر از نیما، جزء اولین شعرهایی بود که ازش خوندم؛ خیلی روم تأثیر گذاشت اون قدر که هنوز از یادش نبردم؛ رو تو کتاب درسی داشتیم، فکر کنم تو کتاب ادبیات سال سوم راهنمایی بود، خیلی دوسِش داشتم و هنوز هم دارم. یه حس خوبی بهم میده؛ به خصوص وقتی می رم تو قالب اون کرمی که اگه پیله ای هم به دور خودش می تنه واسه پروانه شدنه...

يا عالي

"ولایت علی ابن ابیطالب حصنی، فمن دخل حصني، امن من عذابي"

- همانا شيعيان و پيروان علي عليه ‏السلام، كساني هستند كه:

v      در راه ولايت و دوستي ائمه، نسبت به هم سخاوت و  بخشش دارند؛

v      به دليل عشق و محبت اهل بیت، نسبت به هم اظهار علاقه و دوستي مي‏كنند؛

v      زياد به ياد خدا هستند و كارها را فقط براى رضاي او انجام مي‏دهند؛

v      آنها كساني هستند كه به هنگام خشم و غضب بر كسي ظلم نمي‏كنند و به هنگام خوشي و شادي، اسراف نمي‏كنند؛

v      به پدر و مادر خود نيكي مي كنند؛ براي همسايگان خود مايه‏ ي بركت هستند و با مردم به خوبي معاشرت مي‏كنند؛

v      صاحبان عقل‏هاي وزين و متين هستند، سخت كوش و پرتلاش‏، امين و فروتن‏ اند؛

v      بدي هاي زبان خود را از مردم حفظ مي‏كنند، در سخن گفتن راستگو هستند، شايعه پراكنى نمى‏ كنند و اسرار را فاش نمي‏كنند.

اينها از صفات شيعيان حقيقي‏اند كه از امام باقر و امام صادق عليه‏ السلام روايت شده؛ قضاوت اينكه چقدر ادعاي شيعه بودن داريم و چقدر به اين صفات شناخته مي‏شيم هم با خودمون. 

خدايا؛ آن و كمتر از آني، ما را از محبت اهل‏بيت جدا مدار و ما رو در صف شيعيان واقعي قرار بده. آمين.

پي نوشت: خيلي دوست داشتم روز عيد غدير Up كنم، اما به سبب يه سري مشكلات داخلي (مثل سوختن Modem توسط همشيره‏ ي گرام و همچنين دلخوري برادر بزرگوار از اينجانب و .....)؛ هم‏زمان با تعطيلات آخر هفته و عيد در دنياي حقيقي، در اين دنياي مجازي هم‏ به تعطيلات رفتم، اما از اونجايي كه اين پست رو (البته با مقاديري تغييرات) از قبل آماده كرده بودم، حيفم اومد كه نذارمش، باشد كه به كار آيد.

التماس دعاي خير